Border collie szkolenie
Border collie szkolenie

W zależności od źródeł okres udomowienia psa rozciąga się na okres od początku neolitu, lub nawet na okres wcześniejszy sięgający do czasów człowieka z Cro-Magnon. Ludzie i dzikie zwierzęta dostrzegli korzyści wynikający ze wspólnych polowań. Od tego czasu pies jest nieodłącznym towarzyszem człowieka. Dziś, choć polowania nie są na porządku dziennym, szkolenie psów nie straciło na aktualności.

 

Osobowość psa – bardzo ważny aspekt

Niezależnie od rasy osobowość psa, jego charakter i podatność na trening. Oto aspekty zagadnienia, których przemyślenie i sprawdzenie powinny zająć przyszłemu opiekunowi psa znacznie więcej czasu niż decyzja o wyborze restauracji na wspólną kolację z żoną.

Typy psich osobowości

Temat jest złożony i fachowcy – behawioryści – wyodrębniają szereg cech i typów osobowości psa. Do najczęściej rozpatrywanych należą:

  • agresywność – skłonność psa do zachowań nieakceptowanych, nacechowanych agresją,
  • podatność na bodźce – inaczej reaktywność emocjonalna, mówiąca o intensywności reakcji na bodźce zewnętrzne; bodźce wywołujące emocje; z innymi czynnikami (żwawością, perseweratywnością, wrażliwością sensoryczną, wytrzymałością, aktywnością) tworzy ramy temperamentu,
  • socjalizacja – podatność na proces nabywania umiejętności funkcjonowania w komórce rodzinnej człowieka; pies socjalizuje się w różnym czasie, lecz najważniejszy jest początkowy okres szczenięctwa, kiedy to następuje zaszczepienie fundamentalnych prawideł, przekazywanych często w nieświadomy i pozawerbalny sposób,
  • płochliwość – często odważny pies w innej sytuacji staje się płochliwy i bojaźliwy,
  • podatność na metody szkoleniowe – czas i sposób, w jaki pies chłonie wiedzę i nowe doświadczenia.

Wymienione parametry nie kategoryzują zwierzęcia w sposób zero-jedynkowy na dobry lub zły charakter. Należy znaleźć odniesienie do realiów. Dopiero w relacji z człowiekiem, jego rodziną, stylem życia i oczekiwaniami można dokonać subiektywnej oceny. Należy brać pod uwagę wszystkie czynniki w podsumowaniu, jednak postarać się rozsądzić je pojedynczo. Pies o dużej ruchliwości i znacznych potrzebach z tym związanych nie będzie odpowiedni dla domatora, który lubi spędzać czas przed telewizorem lub z książką. Zwierzę o takich predyspozycjach polecane jest miłośnikowi czynnej aktywności fizycznej, która pozwoli na rozładowanie gromadzącego się napięcia w psie. Niezaspokojona potrzeba aktywności fizycznej może spowodować niekontrolowane reakcje znudzonego psa, który pozostając sam w domu na pewno zdemoluje wnętrze.

Chcąc celnie wybrać psa dla siebie i rodziny należy wziąć pod uwagę predyspozycje rasy. Profil wykonywanej w przeszłości pracy, dla którego powstała rasa.

W jakim celu prowadzi się szkolenie psów border collie?

Każdą rasę można poddać procesowi nauki: Wyżeł, Owczarek lub Border collie Szkolenie zrobi z największego psotnika, spokojnego i ułożonego psa. Pytanie, które należy postawić na początek, dotyczy nomenklatury. Szkolenie, czy wychowanie? Na początek zdecydowanie to drugie. Chodzi o wychowywanie psa. Wychowanie psa i jego właściciela. Uczenie się rozumienia psa i nawiązywanie poprzez zrozumienie harmonijnego związku między człowiekiem a podopiecznym. Nie przywiązując dużej wagi do domowej edukacji, nie można uzyskać właściwie dostrojonych relacji.

Wyszkolone psy to psy wolne. Mogą swobodnie przebywać wśród ludzi i innych psów w dowolnym miejscu, ponieważ są posłuszne gospodarzowi i na polecenie przerywają swoje zajęcia, zatrzymują się i zbliżają do właściciela. Miło z nimi chodzić na spacer i pozwolić biegać w parku bez smyczy. Można je uznać za członków rodziny.

Kiedy przychodzą goście, źle wychowane psy są zamykane w innym pokoju, ponieważ nie wiedzą, jak się zachowywać. Kiedy rodzina siada do obiadu, źle wychowany pies musi opuścić pokój, ponieważ siedzi przy stole śliniąc się i próbują wyżebrać kąski ze stołu ludzi. Po spuszczeniu ze smyczy ucieka i może wałęsać się godzinami. Nikt nie chce z nim chodzić, ponieważ cały czas ciągnie za smycz, a spacer zamienia się w koszmar.

Pies może żyć od 8 do 16 lat i te lata muszą być tak przyjemne, jak to tylko możliwe. Zadowalające dla opiekuna i jego czworonoga. Warto więc nauczyć psa wszystkiego, co dobre psy muszą wiedzieć.

Co to znaczy dobry pies?

Książki o psach mówią, że psy wszystkich ras są oddanymi, posłusznymi, niezawodnymi przyjaciółmi, którzy będą ochraniać rodzinę, ponieważ urodzili się jako obrońcy i wspaniali towarzysze. W rzeczywistości tak jest. Większość psów wymaga jednak pewnego wychowania, aby wydobyć ich najlepsze cechy i pomóc im spełnić oczekiwania ludzi, z którymi żyją. Dobry pies powinien być w stanie spełniać następujące kryteria:

  • zachowuje się właściwie w domu,
  • reaguje na polecenia,
  • nie nabiera złych nawyków,
  • zatrzymuje się i wraca na komendę,
  • nie ciągnie smyczy na spacerze.

Rasy psów i ich krótka charakterystyka

  • Border collie – są oddanymi mądralami i niesamowitymi pracoholikami, otwarcie gardzącymi biernym stylem życia i wpadającymi w nieopisaną radość z każdej aktywności. Przodkowie współczesnych collie byli doskonałymi pasterzami, więc pasja do porządkowania stada mają we krwi. Jeśli w pobliżu nie ma owiec, border collie będzie pasał inne zwierzęta. Odwrócić jego uwagę od tego zawodu, może tylko ekscytująca gra. Przedstawiciele tej rasy są lojalnymi przyjaciółmi, zdolnymi uczniami i wytrawnymi intelektualistami. Jednakże, aby zwierzę miało możliwość uwolnienia swojego potencjału, właściciel musi podjąć maksymalny wysiłek. Border collie nie jest jednym z tych psów, które są zadowolone z miękkiego łóżka i góry karmy w misce.
  • Bokser – rasa potrzebuje wczesnej socjalizacji, treningu i szkolenia. Szkolenie zwierząt jest niezbędne, aby dać jego umysłowi niezbędny materiał do rozwoju, ponieważ nie tylko ciało potrzebuje stymulacji. Zwykle szkolenie odbywa się bez problemów, ponieważ pies z natury jest obdarzony dobrą inteligencją i posłuszeństwem. Co więcej, bokser jest zawsze szczęśliwy. Zajęcia powinny być aktywne, różnorodne, bo rasa ma bardzo żywy charakter i dużo energii. Od gospodarza wymagana jest konsekwencja, elastyczność, pomysłowość, cierpliwość i życzliwość.
  • Berneński pies pasterski – uwielbia różne treningi. Odczuwa wewnętrzną potrzebę realizowania przeróżnych zajęć. Zwykle z tresurą tej rasy nie ma problemów, ponieważ genetycznie mają posłuszeństwo we krwi, oraz ciekawość i dobrą pamięć. Te psy mogą być przeszkolone do różnych zadań. Wszystko zależy od chęci właściciela. Można zacząć od prostych poleceń i stopniowo przejść do bardziej złożonych. Pamiętać należy, aby połączyć trening z zabawą przy użyciu różnych rodzajów aktywności fizycznej. Ponieważ pies był używany przez wiele wieków jako uniwersalny, ma predyspozycje do różnych zastosowań.
  • Bobtail – ma bardzo przyjazny i pozytywny charakter, stale wykazujący w stosunku do swojej rodziny wielką miłość i poświęcenie. Pomimo faktu, że te psy nie można nazwać zbyt energicznymi, kochają różne śmieszne zabawy, lubią się wygłupiać, lubią się bawić i ogólnie są sympatyczne i milusińskie. Ponieważ jest to rasa pasterska, czasami może próbować zapanować nad stadem i zdominować dorosłych i dzieci w rodzinie, ale robi to delikatnie i jakby z humorem, bez agresywności. Uważa się, że bobtail prawie nigdy nie wykazuje agresji wobec domowników, znajomy, czy obcych. Stosunek do dzieci jest bardzo pozytywny, zwłaszcza że z dziećmi pies zawsze może bawić się i dobrze się z nimi czuje. Niektóre zwierzęta mogą być leniwe. W każdym razie zwierzę wymaga co najmniej godziny dziennie spędzonej na spacerze.
  • Bloodhound – pozytywnie reaguje na proces szkolenia, chociaż ich niezależny charakter może czasami dokonywać własnych korekt. Oznacza to, że jeśli pies zaczyna się nudzić, należy zmienić szkolenie w format gry i rozładować sytuację motywując swojego zwierzaka do zajęć. Podczas treningu potrzebna jest cierpliwość, pozytywne nastawienie i poczucie humoru.
  • Beagle – rasa jest wystarczająco inteligentna, ale wciąż ma pewien poziom uporu, a czasami pokazuje skrajną niesubordynację. Trzeba działać bardzo elastycznie. Podczas treningu należy zachować pozytywne nastawienie, poczucie humoru i dystans. Zajęcia nie mogą być zbyt długie, pies się na pewno znudzi i odmówi współpracy.
  • Dog de Bordeaux – po pierwszej połowie pierwszego roku życia należy zwrócić szczególną uwagę na kształtowanie właściwego charakteru psa, socjalizację, a także rozpoczęcie procesu tresury. Konsekwencja, życzliwość, cierpliwość i poczucie humoru, są to niezbędne cechy każdego właściciela, ponieważ bez nich będzie bardzo trudno zachowywać się prawidłowo w procesie uczenia. Ważne jest nie tylko wychowanie psa, ale także podtrzymanie naturalności jego charakteru. Rasa dobrze postrzega proces uczenia się, ale właściciel musi być pewny siebie, mieć silny charakter i wytrwałość, jednak bez przesadzania i stosowania kar fizycznych. Rasa często bierze udział w różnych dyscyplinach psiego sportu.
  • Greyhound – pomimo tego, że mają ogromną ilość energii wewnętrznej, lubią biegać i polować, normalny spacer kilka razy dziennie jest wystarczającym warunkiem, aby zwierzę czuło się usatysfakcjonowane. Doskonale nadaje się do szkolenia. Jest więc okazja nauczyć je nie tylko podstawowych poleceń. Należy jednak być szczególnie delikatnym i cierpliwym, bo charakter tych psów nie toleruje grubiaństwa i bicia.
  • Yorkshire terrier – jest niezwykle dekoracyjny, używany obecnie wyłącznie jako pies do towarzystwa, a zatem liczba poleceń w szkoleniu, jest ograniczona do minimum. Na pewno trzeba zwrócić uwagę na korygowanie zachowań i tworzenie właściwego charakteru. Ponadto konieczne jest skupienie się na posłuszeństwie. To impulsywne psy. Należy pamiętać, że Yorkshire Terrier nie jest w stanie długo koncentrować się na wykonywaniu zadań podczas szkolenia, więc trzeba robić krótkie sesje z przerwami na zabawę. Ponadto należy zwrócić uwagę na utrwalanie materiału.
  • Owczarek kaukaski – rasa nie jest zalecana dla początkujących właścicieli. To samo można powiedzieć o nieśmiałych lub niezdecydowanych ludziach, ponieważ od właściciela wymagane jest zdecydowanie, a nawet surowość i pełna kontrola emocji, szczególnie w ciągu pierwszych dwóch lat życia. Szkolenie należy rozpocząć tak wcześnie, jak to możliwe, nawet w wieku pół roku. Im później zacznie się szkolenie, tym trudniej będzie osiągnąć efekt, a w wieku 2 lat nie można już zmienić charakteru psa. Psy są duże i niezwykle silne. Potrafią swoimi warunkami fizycznymi wziąć górę nad opiekunem. Konieczne jest, aby zwierzę uważało gospodarza za pierwszą osobę na świecie.

Co powinno zawierać szkolenie psa?

Dziś to już przeszłość, ale przodkowie psa zostali przyuczeni do wykonania określonej pracy. Każdy pies ma cechy charakterystyczne dla swojej rasy. Dlatego szybkość przystosowania psa do wymagań zależy właśnie od tego. Na przykład łatwiej jest wytresować psa rasy strażniczej niż psa myśliwskiego. Wybierając psa należy wziąć pod uwagę ten fakt i nie dokonywać wyboru wyłącznie z uwagi na modę i atrakcyjny wygląd. Owczarki Border collie cenione są za spontaniczność podczas pracy. Wytrwałość i zaangażowanie.
Nowofundlandy są dobrymi ratownikami, Owczarki berneńskie pracowały ciągnąc małe wozy, a Labradory dobrze się bawią podczas poszukiwań.

Jeśli pies nie jest używany zgodnie z przeznaczeniem, będzie stale niesforny i będzie karany za niezrozumienie, krnąbrność i agresywność. Pies pasterski z upodobaniem będzie zaganiał dzieci, ścigał biegaczy, rowerzystów i samochody, robiąc to w dobrej wierze i oczekując nagrody.

Najważniejsze to pielęgnowanie zaufania

Wyobraźmy sobie następującą sytuację. Pies wyrywa się i pędzi za kotem. Właściciel boi się, że pies nie wróci. Kiedy uciekinier w końcu wraca, człowiek jest bardzo zły i głośno karci czworonoga za wybryk.
Teraz zobaczmy tę sytuację z punktu widzenia psa. Ściga kota i jest to dla niej przyjemne uczucie. Potem wraca do właściciela. Dostaje reprymendę, co jest dla niego absolutnie nieprzyjemne. Z punktu widzenia opiekuna jest to słuszne i wychowawcze. W rzeczywistości pies dostaje sygnał, że podejście do pana nie jest przyjemne i może być niebezpieczne.

Pierwszą rzeczą, którą należy nauczyć psa, jest natychmiastowe wykonanie polecenia „do mnie”. Utrwalenie nawyku następuje poprzez system nagród i pochwał. Kiedy uciekinier wraca, należy pokazać, że jest mile widziany. W ten prosty sposób buduje się zaufanie, a miejsce obok właściciela jest najbezpieczniejszym miejscem na ziemi.
Jeśli pies podchodzi dobrowolnie, ale otrzymuje karę, buduje się w jego świadomości negatywny związek między zbliżaniem się do opiekuna a karą.

To nie magia, to konsekwencja

Konsekwencja w stosowaniu prawideł jest najlepszym sposobem na wychowanie dobrze ułożonego psa, niezależnie od rasy. Border collie lub jamnik, nie ma znaczenia. Kluczem do sukcesu jest determinacja i cierpliwość. Zrozumienie abstrakcyjnych haseł nie wchodzi w grę. Z psem należy się komunikować metodą zero-jedynkową. Tak lub nie! Im większy kontrast między tak i nie, które pokazuje się psu, tym łatwiej rozumie ludzkie oczekiwania.

Wytrwałość najprostszą droga do celu

W sztuce szkolenia psa bardzo ważne jest pytanie, kto jest wytrwalszy: pan, czy pies. Niektóre rzeczy są łatwe do nauczenia, inne wymagają więcej czasu. Jeśli kilka prób nie doprowadzi do sukcesu, należy mimo wszystko być cierpliwym, wyrozumiałym i spokojnym. Psa traktować z czułością, jak dziecko. Czasami potrzeba wielu powtórzeń, aby pies zrozumiał jakieś polecenie i minie dużo czasu, zanim osiągnie biegłość, powtarzalność i pożądaną, stałą reakcję.

Odpowiedzialność za pupila

Ponieważ psy są zwierzętami stadnymi, ludzka rodzina staje się stadem dla psa. Pies uważa, że stado nie może istnieć bez przywódcy, którym staje się właściciel. Tak wygląda prawo w psiej perspektywie. Przywódca zatem musi wziąć na siebie odpowiedzialność za sforę.

W naszym złożonym świecie nie można przenosić podejmowania decyzji i odpowiedzialności na psa. Niektóre psy potrafią aktywnie walczyć o przywództwo, ale uspokajają się, gdy tylko człowiek przejmuje rolę lidera. Trzeba to zrobić stanowczo, ponieważ w przeciwnym razie nawet najbardziej nieśmiały pies przejmie kontrolę nad sytuacją.

Kiedy należy rozpocząć szkolenie psa border collie?

Właściwe zachowanie i nawyki powinno się rozwijać w zwierzaku od najmłodszych lat. Szkolenie szczeniaka należy rozpocząć tak wcześnie, jak to tylko możliwe. Najlepiej w wieku, w którym szczeniak jest najłatwiejszy do wyszkolenia i chętnie się uczy podczas zabawy. Nad posłuszeństwem także trzeba pracować od najmłodszych lat. Szczeniak musi nauczyć się podstawowych zasad zachowania, aby stać się pewnym siebie i zrównoważonym dorosłym psem i unikać nerwowości, mogącej prowadzić do destrukcyjnych zachowań. Kiedy szczeniak znajdzie się pierwszy raz do domu, prawdopodobnie nie będzie on jeszcze w pełni przyzwyczajony do toalety, więc w pierwszych tygodniach jego życia będą zdarzać się wypadki i nad tym trzeba pracować najmocniej.
Najczęściej idzie do toalety w niewłaściwych miejscach, ponieważ jest trzymany na zbyt dużym obszarze i po prostu jeszcze nie może zrozumieć, czego od niego oczekują ludzie.

Istnieje wiele sztuczek, które pomogą uniknąć takiej sytuacji. Należy ograniczyć przestrzeń do jednego lub maksymalnie dwóch pokoi w domu, w których rodzina spędza najwięcej czasu. Umieść szczeniaka w kojcu lub klatce na czas nieobecności domowników. Szczenięta rzadko chodzą do toalety tam, gdzie śpią, ponieważ uważają takie miejsca za bezpieczną przestrzeń dla siebie i starają się instynktownie utrzymać ją w czystości. Ustalenie regularnego trybu karmienia ułatwi regulację cyklu wypróżnień i opiekę nad szczeniakiem, ponieważ do toalety będzie zabierany po karmieniu. Ważne jest, aby zachęcać szczeniaka do dobrego zachowania. Po każdym udanym załatwieniu spraw bytowych we właściwym miejscu należy nie szczędzić mu pochwał i zainteresowania. Nigdy nie należy karać malucha za niepowodzenia. Zamiast tego należy zapobiegać takim przypadkom, aby szczeniak mógł wypróżnić się, kiedy tego potrzebuje.

Nie należy też oczekiwać od psiaka sygnału, że potrzebuje toalety. Większość małych psów nie nauczy się zgłaszać swoich potrzeb, dopóki nie będą w stanie powstrzymać parcia w domu, dlatego należy regularnie wyprowadzać je na zewnątrz domu. Należy to robić nie tylko po jedzeniu. Kiedy szczenię obudzi się z pewnością pierwszą rzeczą, którą chce zrobić to kałuża na środku pokoju. Na początek za każdym razem należy zabrać go do tego samego miejsca, aby rozpoznał swój zapach.

Choć pupil nie sygnalizuje wprost chęci załatwienia się, wnikliwa obserwacja maluch może ujawnić odmienne zachowanie, objawiające się charakterystycznymi gestami tuż przed wykonaniem czynności fizjologicznych. Jeśli szczeniak kręci się lub wącha podłogę w pomieszczeniu, jest to wyraźny znak, że potrzebuje toalety. Wszystkie miejsca w pomieszczeniu, zaznaczone awaryjnie, należy zdezynfekować, aby usunąć zapach. Takie miejsca z reguły przyciągają psa i prowokują do oddania moczu. Warto jeszcze raz przypomnieć, że nie należy karać za pomyłkę. W tej sytuacji nie pies się pomylił!

Szkolenie szczeniaka w trudnej sztuce bycia posłusznym

Psy są zwierzętami stadnymi i wymagają autorytetu. Od najmłodszych lat potrzebują kogoś, kto będzie im przewodził i trenował. Nie należy krzyczeć na szczeniaka, ponieważ jest wrażliwy na zmiany głosu opiekuna i bardzo dobrze rozumie intonacje. Odezwy muszą być krótkie i ostre dla poleceń, radosne i miękkie dla pochwał, a surowe dla nagany. Należy zawsze używać tych samych słów dla jednakowych poleceń.

Nauka komendy „siad”

Pomocny będzie przysmak jako nagroda. Pies powinien mieć możliwość jedynie powąchania przysmaku. Następnie ręka trzymająca łakocie powinna powędrować nad głowę psa i lekko w tył. Jeśli pies będzie chciał dalej śledzić za zdobyczą, zaciekawiony usiądzie. W trakcie treningu należy dołożyć komendę „siad” w tym samym czasie kiedy pies zamierza usiąść. Gdy zwierzak usiądzie, zasłużył na pochwałę i nagrodę. Konieczne będzie wielokrotne powtórzenie tych czynności, aby szczeniak zrozumiał związek między otrzymaniem nagrody a wykonaniem polecenia „siad”. Szkolenie należy rozpocząć od trzech krótkich sesji treningowych w ciągu dnia trwających nie więcej niż 5 minut. Z biegiem czasu, trzeba stopniowo zwiększać czas trwania zajęć.

Trening polecenia „leżeć”

Kiedy szczeniak opanuje poprzednie zadanie, należy przejść dalej. Kolejna lekcja do opanowania, to komenda „leżeć”. Najpierw pies powinien wykonać polecenie „siad”. Następnie opiekun przesuwa rękę z jedzeniem przed nosem zwierzaka na wysokość przednich łap i kieruje ją ku sobie. Jeśli ruch zostanie wykonany powoli i płynnie, pies, chcąc dosięgnąć nagrody położy się na ziemi. Kolejnym etapem jest jak poprzednio wręczenie nagrody i mnóstwo pochwał. Należy dążyć w treningu komendy „leżeć”, żeby pies pozostawał na miejscu, nawet kiedy opiekun oddali się od niego na pewną odległość. Z czasem trzeba zwiększać dystans.

Kolejna prosta komenda „waruj”

Kiedy pies opanuje siadanie i pozostawanie na miejscu leżąc, można przejść do kolejnej, trudniejszej części szkolenia i przerobić z nim polecenie „waruj”. Rozpocząć należy jak wcześniej od komendy „siad”.
Kiedy pies usiądzie, treser mówi „waruj” i lekko ciska na psi kark, przytrzymując i lekko ciągnąc do góry za obrożę. Pies powinien zalegnąć w pozycji Sfinksa z wyprostowanymi do przodu łapami i uniesiona głową. Jeśli pies pozostanie, na początek choćby przez chwile w pozycji, można wręczyć nagrodę i nie szczędzić pochwał.

Pora na sygnał „do nogi”

Po komendach: „siad” lub „waruj”, opiekun odchodzi na pewną odległość od psa. Jeżeli pies podąża za treserem trzeba wrócić i wydać ponownie poprzednią komendę. Jeśli pies pozostaje na miejscu, można odejść na znaczną odległość, odwrócić się do psa przodem i wykonać gest przyzywający klepiąc się po udzie, pokazując zwierzakowi przysmak i wydać polecenie „do nogi”. Kiedy pies przybiegnie, należy znów wydać komendę „siad” i nagrodzić kursanta.

Wyższa szkoła jazdy. Nauka trudniejszych sztuczek

Psy lubią zainteresowanie swojego opiekuna, dlatego traktowane właściwie i konsekwentnie, chętnie uczą się nowych i o wiele trudniejszych sztuczek. Zainteresowanie okazane czworonogowi ma też funkcję prewencyjną. Pies nie jest znudzony, co jest szczególnie ważne, gdy pies musi zostać sam w domu i próbuje sobie sam zorganizować czas. Często skutki są opłakane, a mieszkanie wymaga remontu.

Jak nauczyć psa sztuczek, wykorzystując psie talenty?

Do nauki nowych trików trzeba podejść indywidualnie opierając się na doświadczeniu i praktyce zawodowych instruktorów. Wiele umiejętności można utrwalić obserwując psa podczas jego codziennych zachowań. Kiedy pies wykonuje pewne naturalne dla siebie czynności należy wnikliwie obserwować pupila i połączyć działanie psa z odpowiednią komendą. Polecenie powinno być zawsze takie same. Na przykład, kiedy pies przychodzi ze swoją zabawką i próbuje wciągnąć opiekuna do zabawy trzymając zabawkę między łapami i przyciskając ją pyskiem do podłogi, należy wydać komendę „ukłon” lub inne słowo, które połączy się w jedno z działaniem i pozycją. Szybko nauczy się nowego zachowania podczas zabawy. Ćwiczenie jak zawsze trzeba wzmocnić nagrodą i pochwałą. Za każdym razem, kiedy pies zrobi oczekiwaną akcję trzeba chwalić go z entuzjazmem i głaskać.

Niestety są też sytuacje, których trzeba unikać. Dotyczy często wykonywanej przez psa pozycji w przysiadzie na tylnych łapach i zadzie z uniesionymi łapami. Pozycja przypomina stójkę zająca. Psi kręgosłup wystawiony jest wtedy na niespodziewaną kontuzję. Najbardziej narażone są psy dużych ras i te o proporcjonalnie długich kręgosłupach (np. jamniki). Dlatego komendę „poproś” należy raczej stosować rzadko.

„Podaj łapę” i „Przybijanie piątki” są sztuczkami, które już młody pies może opanować bardzo szybko. Do uniesionej w górę psiej łapy należy przyłożyć swoją dłoń i wydać komendę. Ćwiczenie można połączyć z pierwszą komendą, którą podaje się jako pierwszą. Jest to sztuczka, którą chętnie wykonują także dorosłe psy.

Szczekanie można wykorzystać do nauki komendy „Daj głos” Jest to dobre ćwiczenie dla psów, które często i chętnie szczekają. Pozwala zaprogramować hałaśliwego czworonoga, a sąsiedzi, szczególnie w blokach wielorodzinnych nie będą narzekać na uciążliwe sąsiedztwo.

Wybrane ćwiczenia do nauki z pupilkiem

Wspomnianą zabawę w podawanie łapy należy poprzedzić komendą „siad”. Kiedy pies siądzie, powinna paść komenda „podaj łapę” i w tym samym czasie nauczyciel chwyta za psią łapę i unosi ją do pozycji poziomej. Jest to naturalny dla psa ruch i nie grozi kontuzją. Psy chętnie podają łapę nawet nieproszone.

Nauka aportowania

Zamiast patyków, które mogą być dla psa niebezpieczne, lepiej użyć do tego piłkę lub zabawkę ze sznura, lub twardej gumy. Dla małego psa zabawka powinna być niewielka. Duże egzemplarze lepiej niech bawią się dużymi zabawkami, by uniknąć przypadkowego połknięcia. Zabawa wymaga zwolnienia psa ze smyczy, dlatego trzeba znaleźć bezpieczne ustronne miejsce. Do nauki aportowania najlepsza jest nowa zabawka. Wzbudzi na pewno jego zainteresowanie. Kiedy pies będzie gotów można rzucić mu przedmiot. Pies biegnie i znajduje zabawkę. To czas na wydanie komendy „do nogi”. Pies powinien wrócić i oddać zabawkę bez oporów, w zamian dostaje nagrodę i wiele miłych słów. Jeśli pies przyniesie aport z powrotem, ale pozostawi go w pewnym oddaleniu od tresera, nie zasłużył na nagrodę. Nauczyciel zabiera zabawkę i ponawia ćwiczenie aż do poprawnego wykonania, tj. aportu do miejsca, gdzie stoi opiekun i oddania na komendę zabawki.

Szkolenie rekreacyjno-sportowe i zawodowe

Agility – słowo pochodzi z języka angielskiego i opisuje zachowanie uczestników szkolenia. Agility znaczy: zwinny, zwrotny, dynamiczny i szybki. Szkolenie jest połączeniem szkolenia dla psa i zmagań sportowych na torze przeszkód. W zawodach biorą udział pies i jego opiekun. Razem pokonują tor w określonej przez organizatorów kolejności. Wspólne pokonywanie przeszkód integruje duet zawodników. Wspólnie pokonują zjeżdżalnie, huśtawki i ścieżki z oponami. Przekazują przez koła i pokonują ścianki. Każdy pies, biorący udział a agility, wcześniej nie widzi toru z przeszkodami. Pies musi wykonać wszystkie zadania samodzielnie, a jego opiekun może pomagać mu jedynie poprzez komendy wydawane gestami lub głosem. Wyklucza się też stosowanie nagród w postaci spożywczej. Pies występuje na torze bez obroży i smyczy. Psy bardzo lubią ten rodzaj zmagań, choć wymaga on od nich wysokiego poziomu koncentracji. Ważnym elementem zabawy jest zgranie zespołu i komunikacja. Pies musi natychmiast reagować na sygnały opiekuna i rozumieć je. Przygotowanie fizyczne i komunikacyjne wymaga poświęcenia znacznej ilości czasu na szkolenie wszystkich elementów. Na zawodach jest publiczność, która może rozpraszać psa zawodnika.

Szkolenie w stylu francuskim

Francuska szkoła tresury psów przypomina podejście do nauki usystematyzowanym porządku szkolenia rodem z ZSRR (o czym dalej). Program szkolenia składa się z trzech podstawowych rodzajów ćwiczeń: skoki, ćwiczenia posłuszeństwa i chwytania.

Szkoła niemiecka

Schutzhund – niemiecki system tresury psów. Pojawił się na początku 20 wieku, aby przetestować i sprawdzić właściwości użytkowych owczarków. Pies nie musi być owczarkiem niemieckim, aby przejść szkolenie Schutzhund. Chociaż tradycyjnie taki był początek treningów Schutzhund. Dziś Schutzhund stał się sportem międzynarodowym, w którym aktywnie uczestniczą przedstawiciele różnych ras.

Pierwszy test, który musi przejść każdy pies po zakończeniu kursu szkolenia – dotyczy temperamentu i posłuszeństwa. Jego celem jest sprawdzenie twardości charakteru. Wiele psów po raz pierwszy nie przechodzi tego testu nawet po pełnym przebiegu szkolenia. Pies jest sprawdzany w dowolny dozwolony sposób, na przykład, może nagle wystrzelić pistolet sportowy. Jeśli pies okaże, choć odrobinę słabości, musi wrócić na kolejny cykl szkolenia.

Wyższy poziom szkolenia borderów

Psy często wykonują prace razem z ludźmi. Pracują w ochronie, policji, służbie więziennej i formacjach militarnych strzegących granic. Zadania stawiane przed zwierzętami wymagają specjalistycznego szkolenia zgodnie z rodzajem wykonywanej pracy.

Jeszcze w czasach Związku Radzieckiego wypracowano podstawowy system szkolenia psów określany skrótem ZKS. System kładł podwaliny w przygotowaniu psów do służby ochronno-wartowniczej. Z racji hermetyczności środowiska nie był on ogólnie znany. Wykorzystywany był przez wojsko i policję. Po opadnięciu żelaznej kurtyny, do celów szkolenia amatorskiego stworzono wersję cywilną ZKS. Amatorska odmiana szkolenia jest łatwiejsza, ale także pozwala uczynić z psa niezawodnego obrońcę i strażnika.

Podstawowymi umiejętnościami szkolenia ZKS są:

  • wykrywanie przedmiotów po zapachu,
  • zatrzymanie uciekającego,
  • ochrona opiekuna przed atakiem,
  • ochrona osób i mienia,
  • odmawianie przyjmowania pokarmów od osób postronnych,
  • odporność na głośne dźwięki i strzały.

Rezultatem poświęconego czasu i wysiłku na ZKS jest doskonale wyszkolony pies, który może pewnego dnia uratować życie przewodnika, jego rodziny lub jego majątek. Pies odpowiednio ocenia osoby postronne. Jest przewidywalny w każdej sytuacji. Przed przystąpieniem do szkolenia ZKS, pies musi przejść kurs przygotowawczy i spełniać normy charakterologiczne. Oznacza to, że musi wyraźnie wykonywać polecenia: „siad”, „leżeć”, „do nogi”. Istnieje również wymóg wieku. Pies musi mieć co najmniej jeden rok.

Szkolenie posłuszeństwa

Jest to europejski wynalazek. Szkolenie nosi nazwę – obedience – z angielskiego posłuszeństwo ma cztery stopnie trudności. Spośród nich ostatnia, czwarta klasa, jest poziomem międzynarodowym. Rasa psa nie jest brana pod uwagę.
Szkolenie pozwala wytrenować niesamowicie posłusznego, uważnego i wykonującego wszystkie polecenia psa. Po ukończeniu kursu czworonóg będzie w pełni skoncentrowany na opiekunie.

Uwaga! Bardzo ważne

Podczas intensywnych treningów, pies zjada duże ilości przekąsek. Powinny zatem być niskokaloryczne i podzielone na małe kąski. Najlepiej jeśli jest to coś specjalnego, nie karma wchodząca w skład codziennego menu. Wzmacnia to efekt motywacyjny. Należy brać pod uwagę zjadane kalorie w czasie treningu podczas obliczania bilansu energetycznego.

Jak wybrać dobrą szkołę dla psa i ile kosztuje szkolenie?

Jeśli wychowanie szczeniąt małych ras wymaga zazwyczaj czasu na przyzwyczajenie go do toalety na zewnątrz, wykonywanie kilku podstawowych poleceń i żeby nie gryzł wszystkiego w domu, ale bawił się swoimi zabawkami, to szkolenia dużego psa to poważna sprawa, która wymaga udziału profesjonalisty. Aby ułatwić życie właścicielom psów, w kraju działa ogromna liczba szkół i kursów doszkalających psy.

Jak zatem wybrać szkołę?

Na początek z materiałów reklamowych lub kontaktu mailowego trzeba dowiedzieć się, jaką metodę stosuje szkoła. Trenerzy psów na stronie www bardzo często umieszczają wiele informacji na ten temat. Metod jest wiele i każdy z trenerów ma indywidualne podejście do wydawałoby się podobnych zagadnień. Trzeba zapoznać się ze szczegółami, by później w trakcie zajęć nie być zaskoczonym szczegółami nauczania, które być może wydadzą się niezrozumiałe.

Drugim, niemniej ważnym aspektem dokonywanego wyboru, są kwalifikacje nauczyciela. Wykształcenie kierunkowe jest bardzo ważną rzeczą. Nie mniej ważną niż opinia w branży. Do sprawdzenia renomy trzeba użyć mniej oficjalnych metod. Idealnym źródłem informacji są media społecznościowe. Jeśli trener nie miał zatargów z klientami, na pewno będzie to widoczne w postach na forum.

Ważna jest organizacja zajęć. Wielkość grup i elastyczność terminów. Grupy większe niż sześć psów są za duże. Trener nie może poświęcić dość czasu każdemu z wychowanków. Najlepiej jeśli zajęcia odbywają się przy udziale właścicieli.

Warto przed podjęciem ostatecznej decyzji spotkać się z trenerem osobiście i usłyszeć od niego szczegóły oferty. Można samodzielnie ocenić, jak przedstawia ofertę i mówi o swojej pracy.

Kolejne spotkanie osobiste powinno być przeprowadzone w obecności psa. Reakcja psa na człowieka może powiedzieć o tym, jak będą się kształtowały ich wzajemne relacje.

Koszt kursu zależny jest od zakresu szkolenia, dlatego trudno podać konkretne sumy. Podstawowy zakres szkolenia obejmujący bazowe umiejętności może kosztować od kilkuset złotych. Specjalistyczne i rozbudowane szkolenia wymagają zaangażowania nawet kilku tysięcy złotych.\

Aktualizacja 22 listopada, 2020

Podobne artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *